Modlitwa przy Wigilijnym Stole

Wigilia to najbardziej uroczysty wieczór w polskim domu. Poniżej przedstawiamy kompletny przebieg spotkania opłatkowego, który ma zastosowanie zarówno podczas wieczerzy wigilijnej w rodzinie, jak i wspólnotowych spotkań opłatkowych.

  1. Odczytanie Ewangelii o Narodzeniu Pańskim

    Wieczerzę wigilijną rozpoczynamy od zapalenia świecy i odczytania fragmentu Pisma Świętego. Możesz wybrać jedną z dwóch wersji:

    Z Ewangelii według św. Łukasza (Kliknij, aby rozwinąć)

    W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca W gospodzie.

    W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania.

    Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili nawzajem do siebie: Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił. Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane.

    Z Ewangelii według św. Mateusza (Kliknij, aby rozwinąć)

    Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak.
    Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem prawym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.

    Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedzia­ne przez proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy „Bóg z nami”.

    Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie, lecz nie zbliżał się do Niej, aż porodziła Syna, któremu nadał imię Jezus.

  2. Wyjaśnienie sensu łamania się opłatkiem

    Przed samym gestem dzielenia się opłatkiem, warto przypomnieć domownikom o głębokiej symbolice tego zwyczaju. Poniżej dwa teksty do wyboru:

    Zastanówmy się przez chwilę nad głęboką treścią...

    Zastanówmy się przez chwilę nad głęboką treścią symbolu łamania się opłatkiem. Nasze życzenia składane z tej okazji dotyczą często wartości doczesnych i materialnych. A przecież chodzi o coś większego. Zwyczaj „opłatka” wywodzi się z centralnej tajemnicy chrześcijaństwa, jaką jest Eucharystia, nazywana biblijnie „łamaniem chleba”.

    Chrystus Pan podczas Ostatniej Wieczerzy jako gospodarz uczty błogosławił, łamał i rozdawał chleb, co było znakiem zawiązania „wspólnoty stołu”. Pan Jezus przyszedł po to, aby „zgromadzić rozproszone dzieci Boże”.

    Dlatego gromadzi ludzi wokół jednego rodzinnego stołu – ołtarza, a sam staje się Chlebem, który spożywany przez wielu, tworzy z nich jedno Ciało, którym jest Kościół. Tę wspólnotę zapoczątkowaną przy ołtarzu, staramy się wnieść w nasze życie. Także poza świątynią mamy budować wspólnotę w Chrystusie. Wyrazem tego jest opłatek, którym się teraz przełamiemy.

    Za chwilę przełamiemy się opłatkiem ...

    Za chwilę przełamiemy się opłatkiem. Po co to czynimy? Chleb jest symbolem życia, chleb podtrzymuje życie.

    Znak łamania się chlebem jest rodzinnym gestem miłości. Chleb jest zatem symbolem miłości i życia. Bóg w swojej miłości daje nam chleb i życie. Pan Jezus przyszedł na świat, „abyśmy życie mieli”. Uczestnikami tego życia stajemy się przez udział w „łamaniu chleba”, czyli przez przyjmowanie Chrystusa w Komunii świętej. Ale warunkiem spożywania Chleba Życia jest otwarcie się ku bliźnim, postawa dawania, czynnej miłości.

    Musimy być dla innych jak chleb. Niech wyrazem tej postawy będzie przełamanie się opłatkiem. Niech wzajemna miłość będzie naszym najlepszym, bo najbardziej Chrystusowym życzeniem świątecznym.

  3. Błogosławieństwo opłatków

    Głowa rodziny lub jedna z obecnych osób prowadzi modlitwę błogosławieństwa:

    W tej uroczystej chwili wychwalajmy Boga, naszego Ojca, Jednorodzonego Syna Jego, Jezusa Chrystusa, który narodził się z Maryi, aby być Bogiem z nami.

    (Chwila modlitwy w milczeniu)

    Dziękujemy Ci, Boże i Ojcze nasz, za ten biały chleb – opłatek, owoc ziemi i ludzkiej pracy, który zgromadził nas dzisiaj w jedno przy stole, podobnie jak wówczas, kiedy mocą Twego Słowa staje się Twoim Ciałem i gromadzi nas we wspólnocie ołtarza.

    Pobłogosław nas i te opłatki, którymi będziemy się łamać i – zwyczajem ojców naszych – składać sobie wzajemnie życzenia świąteczne.

    Panie, Ty sam nauczyłeś nas tego, aby w znaku przełamania się Chlebem, dzielić się z innymi – a zwłaszcza z potrzebującymi – miłością, życzliwością i pokojem. Obdarz więc nas wszystkich Twoim pokojem, abyśmy wspólnie sławili ojcowską Twą dobroć. Przez Chrystusa, Pana naszego. W: Amen.

  4. Modlitwa przed łamaniem się opłatkiem

    Boże, nasz Ojcze, w tej uroczystej godzinie wychwalamy Cię i dziękujemy za noc, w której posłałeś nam swojego Syna, Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela. Prosimy Cię:

    » Udziel naszej rodzinie/wspólnocie daru miłości, zgody i pokoju. W: Wysłuchaj nas, Panie.

    » Obdarz Twoim pokojem naszych sąsiadów, przyjaciół i znajomych. W: Wysłuchaj nas, Panie.

    » Wszystkich opuszczonych, chorych i głodnych pociesz i umocnij Dobrą Nowiną. W: Wysłuchaj nas, Panie.

    » Naszych zmarłych bliskich obdarz szczęściem i światłem Twej chwały. W: Wysłuchaj nas, Panie.

    Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje; bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen.

    Panie Boże, Ty sprawiłeś, że święta noc betlejemska zajaśniała blaskiem prawdziwej światłości Jednorodzonego Syna Twojego; spraw, abyśmy jaśnieli blaskiem Twego światła w naszym codziennym postępowaniu. Przez Chrystusa, Pana naszego. W: Amen.

  5. Łamanie się opłatkiem i wspólne kolędowanie

    Po zakończeniu modlitw następuje moment składania życzeń, dzielenia się opłatkiem oraz radosnego śpiewu kolęd podczas spożywania wieczerzy.

Wersja PDF gotowa do pobrania i druku

Plik dostępny jest tutaj

__________
Opracowano na podstawie: Nabożeństwa, modlitwy, błogosławieństwa – Agenda parafialna