Duch Święty czuwa nad uczniami Jezusa
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych.
Każdemu, kto powie jakieś słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczone, lecz temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone. Kiedy was ciągać będą po synagogach, urzędach i władzach, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić, bo Duch Święty pouczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć».
Oto słowo Pańskie.
Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi
Wiara w Jezusa czasem przestaje być prywatną sprawą. Wtedy może kosztować opinię innych, spokój albo poczucie bezpieczeństwa. Jezus mówi jednak, że ludzki osąd nie jest ostateczny. On sam przyzna się przed Bogiem do tych, którzy byli Mu wierni. Święty Ignacy Antiocheński pozostał przy Chrystusie mimo nacisku i grożącej mu śmierci. Moje próby są zapewne mniejsze. Mogą pojawić się w rozmowie, gdy ze wstydu wolę przemilczeć swoją wiarę, nie reaguję na krzywdzącą opinię albo ukrywam, dlaczego podjąłem daną decyzję. Chcę mówić o Jezusie spokojnie i bez popisywania się, ale też bez udawania, że Go nie znam.
Temu, kto bluźni przeciw Duchowi Świętemu, nie będzie odpuszczone
Te mocne słowa mogą budzić lęk, ale nie dotyczą człowieka, który wątpi, powiedział coś pod wpływem gniewu albo boi się, że Bóg mu nie przebaczy. Bluźnierstwo przeciw Duchowi Świętemu to świadome i uparte odrzucanie prawdy o własnym grzechu oraz przebaczenia, do którego On prowadzi. Bóg nie odpycha człowieka, który żałuje i chce wrócić. Mogę jednak tak długo usprawiedliwiać swoje zło, aż przestanę widzieć potrzebę miłosierdzia. Zamiast więc pytać z lękiem, czy Bóg zechce mi przebaczyć, powinienem uczciwie nazwać swój grzech i przyjąć łaskę, którą daje mi szczególnie w sakramencie pokuty.
Duch Święty pouczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć
Jezus mówi do uczniów, którzy będą stawiani przed sądami i władzami. Nie zapewnia ich, że unikną przesłuchań i trudnych chwil. Obiecuje pomoc wtedy, gdy naprawdę będzie potrzebna. Słowa „w tej właśnie godzinie” uwalniają mnie od układania w głowie wszystkich możliwych rozmów i sporów. Mogę się przygotować, zwłaszcza gdy mam obronić kogoś niesłusznie osądzonego albo wyjaśnić decyzję podjętą z wiary. Nie muszę jednak przewidywać każdej reakcji. Mogę prosić Ducha Świętego o słowa prawdziwe i roztropne, bez złości i chęci odwetu. Potem pozostaje mi słuchać i mówić tak, jak potrafię.
- W której rozmowie milczę o swojej wierze bardziej ze wstydu niż z roztropności?
- Jakiej prawdy o swoim postępowaniu uparcie nie chcę przyjąć?
- Przed jaką rozmową potrzebuję dziś poprosić Ducha Świętego o właściwe słowa?
- Czy podczas sporu zależy mi na prawdzie, czy głównie na pokonaniu rozmówcy?
Jezu, pomóż mi przyznawać się do Ciebie bez lęku, popisywania się i agresji. Nie pozwól mi zamykać serca na prawdę o moim grzechu. Prowadź mnie do przebaczenia. Daj mi Ducha Świętego, abym w trudnej chwili potrafił mówić prawdę z miłością, bez odwetu i bez wstydu z powodu wiary. Amen.