Przypowieść o słudze oczekującym Pana
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«To rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie przyjść ma złodziej, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».
Wtedy Piotr zapytał: «Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich?»
Pan odpowiedział: «Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby rozdawał jej żywność we właściwej porze? Szczęśliwy ten sługa, którego pan, powróciwszy, zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w sercu: Mój pan się ociąga z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; surowo go ukarze i wyznaczy mu miejsce z niewiernymi.
Ów sługa, który poznał wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczynił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który nie poznał jego woli, a uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele powierzono, tym więcej od niego żądać będą».
Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie
Jezus nie każe mi odgadywać, kiedy przyjdzie. Mam przeżyć dzisiejszy dzień tak, by spotkanie z Nim nie zastało mnie przy dobru, które świadomie odkładam. Czasem chodzi o uczciwe wykonanie obowiązku, czasem o zgodę, na którą nie chcę się zdobyć, albo o modlitwę wciąż przesuwaną na później. Nieznana godzina nie ma mnie przerażać. Przypomina mi, że nie warto zwlekać z miłością, wdzięcznością i zmianą życia.
Szczęśliwy ten sługa, którego pan, powróciwszy, zastanie przy tej czynności.
Sługa z przypowieści opiekuje się domem podczas nieobecności pana. To, co otrzymał, nie należy do niego i nie daje mu prawa do rządzenia innymi. Ja także mam coś, czym mogę służyć: czas dla dziecka, cierpliwość wobec starszej osoby, wiedzę potrzebną współpracownikowi czy uwagę dla kogoś, kto chce zostać wysłuchany. Wierność rzadko wygląda okazale. Najczęściej oznacza, że konkretny człowiek otrzymuje ode mnie to, za co właśnie teraz odpowiadam.
Mój pan się ociąga z powrotem
Sługa najpierw mówi sobie, że pan długo nie wróci. Potem przestaje czuć się odpowiedzialny i zaczyna krzywdzić tych, nad którymi ma przewagę. Gdy nie ma kontroli ani szybkich konsekwencji, wychodzi na jaw, co naprawdę kieruje moim postępowaniem. Widać to w sposobie, w jaki odzywam się do bliskich, traktuję podwładnych, wydaję pieniądze czy piszę w internecie. Milczenie Jezusa nie oznacza Jego nieobecności. On pozostaje Panem także wtedy, gdy skutków swoich decyzji jeszcze nie widzę.
Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie
Inaczej odpowiada ten, kto zna wolę pana, a inaczej ten, kto jej nie poznał. To, co otrzymałem od Boga, nie czyni mnie lepszym od innych. Zobowiązuje mnie do dojrzalszych decyzji. Słowo Boże, sakramenty, formacja i otrzymane przebaczenie są darami, za które odpowiadam. Sama znajomość dobra nie wystarczy. Jeśli wiem, że ktoś czeka na moje przeprosiny, pomoc albo uczciwą decyzję, ta wiedza powinna prowadzić do czynu. Potrzebuję łaski, by wiernie korzystać z tego, co zostało mi powierzone.
- Jakiego dobra nie chcę już odkładać na później?
- Kto dziś potrzebuje mojego czasu, uwagi albo konkretnej pomocy?
- Jak traktuję innych, gdy nikt mnie nie kontroluje i nie grożą mi szybkie konsekwencje?
- Która prawda, którą już znam, domaga się ode mnie konkretnej decyzji?
Jezu, uwolnij mnie od złudzenia, że na dobro i zmianę życia zawsze będzie jeszcze czas. Pomóż mi wiernie robić to, co mi powierzasz, także wtedy, gdy nikt tego nie widzi ani nie docenia. Strzeż mnie przed wykorzystywaniem przewagi nad innymi. Naucz mnie odpowiadać czynem na dobro, które dzięki Tobie rozpoznałem, i spokojnie czekać na Twoje przyjście. Amen.