Gromadzić skarby przed Bogiem
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».
Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?»
Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia».
I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?”
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga».
Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości
Spór o spadek może wynikać z prawdziwej krzywdy. Jezus dostrzega jednak, że nawet słuszne żądanie może zająć całe serce. Wtedy wciąż liczę, kto dostał więcej, porównuję się z rodzeństwem i wierzę, że pieniądze wreszcie przyniosą mi spokój. Mogę upominać się o sprawiedliwość, a jednocześnie pilnować, by nie rosły we mnie żal i chciwość. Wynik podziału majątku jest ważny, ale nie może decydować o całym moim życiu ani niszczyć więzi z bliskimi.
Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole.
Pole przyniosło obfity plon. Bogacz od razu mówi jednak o swoich zbiorach, swoim zbożu i swoich dobrach. Nie dziękuje, nie myśli o Bogu ani o ludziach, z którymi mógłby się podzielić. Widzi jedynie za małe spichlerze. Podobnie mogę patrzeć na pensję, zdolności, mieszkanie czy wolny czas i uznawać, że wszystko zawdzięczam wyłącznie sobie. Wdzięczność pomaga zobaczyć, że wiele otrzymałem, a sposób, w jaki z tego korzystam, ma znaczenie. Dobrze więc uczciwie sprawdzić, czy w moim budżecie i kalendarzu jest miejsce dla kogoś, kto potrzebuje pomocy.
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga
Jezus nie potępia oszczędzania ani rozsądnego myślenia o przyszłości. Błąd bogacza polega na tym, że razem z majątkiem chce zabezpieczyć sobie życie. Uważa zgromadzone dobra za gwarancję, której nie mogą mu dać. Śmierć odsłania tę pomyłkę: rzeczy zostaną, a przed Bogiem stanie on sam. Bogactwo u Boga widać w tym, jak korzystam z tego, co mam. Czy umiem dziękować, dzielić się i zachować wolność? Czasem odpowiedzią będzie rezygnacja z zakupu podpowiadanego przez zazdrość, uporządkowanie jednej decyzji finansowej albo przeznaczenie konkretnej kwoty na pomoc. Taki gest nie kupuje zbawienia. Pokazuje jednak, w czym naprawdę szukam oparcia.
- Jaka sprawa związana z pieniędzmi lub majątkiem najbardziej wpływa dziś na moją relację z bliską osobą?
- Co uznaję wyłącznie za własną zasługę, choć wiele w tej sprawie otrzymałem?
- Który wydatek lub plan najlepiej pokazuje, w czym szukam bezpieczeństwa?
Jezu, uwolnij mnie od chciwości, porównywania się z innymi i lęku o przyszłość. Pomóż mi upominać się o sprawiedliwość bez pielęgnowania urazy. Naucz mnie z wdzięcznością korzystać z tego, co mam, i dzielić się z potrzebującymi. Chcę szukać bezpieczeństwa w Tobie, a nie w zgromadzonych rzeczach. Amen.