Jezus piętnuje obłudę faryzeuszów
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział:
«Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą».
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: «Nauczycielu, słowami tymi także nam ubliżasz». On odparł: «I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie».
Oto słowo Pańskie.
pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą
Jezus nie zarzuca faryzeuszom, że są zbyt gorliwi. Problem polega na tym, że potrafią drobiazgowo dopilnować dziesięciny, a jednocześnie zgubić to, co najważniejsze. Sam Jezus dodaje, że jedno należało czynić, a drugiego nie opuszczać. Nie chodzi więc o wybór między wiernością zasadom a miłością, lecz o właściwą hierarchię. Mogę być punktualny na modlitwie, przestrzegać postu, znać przepisy i pilnować religijnych obowiązków, a jednocześnie niesprawiedliwie potraktować współpracownika, zlekceważyć czyjąś prośbę albo długo nosić urazę. Wtedy coś w mojej wierze zostało odwrócone. Dobrze dziś spojrzeć nie tylko na to, czy wypełniam obowiązki wobec Boga, ale również na to, jaki jestem dla człowieka, którego spotykam zaraz po modlitwie.
Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku.
Jezus dotyka potrzeby uznania, która potrafi wejść nawet w życie religijne. Nie chodzi jedynie o zajmowanie pierwszego krzesła. Mogę robić coś dobrego i jednocześnie bardzo potrzebować, żeby ktoś to zauważył, pochwalił mnie albo uznał moją wielkość. Dobrym sprawdzianem jest moja reakcja, kiedy wdzięczność nie przychodzi. Jeśli pojawia się żal, rozdrażnienie albo myśl: "po co się starać, skoro nikt tego nie docenia", warto spokojnie zobaczyć, ile w moim działaniu było służby, a ile potrzeby bycia ważnym. Jezus zaprasza mnie do dobra, które nie musi być oglądane. Takie dobro może być mniej efektowne, ale jest bardziej wolne.
Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą.
To jedno z najmocniejszych porównań w tej Ewangelii. Kontakt z grobem powodował rytualną nieczystość, dlatego niewidoczny grób był szczególnie niebezpieczny - człowiek mógł przejść po nim, nie wiedząc, co się stało. Jezus mówi więc nie tylko o osobistej niespójności faryzeuszów, ale również o wpływie, jaki wywierają na innych. Moje życie także przekazuje jakiś obraz Boga. Mogę mówić o wymaganiach tak, że ktoś zobaczy w Bogu jedynie surowego kontrolera. Mogę swoją wyniosłością zniechęcić kogoś do wspólnoty albo sprawić, że człowiek słabszy poczuje się niegodny zbliżenia do Jezusa. Warto dziś zapytać nie tylko, czy sam idę dobrą drogą, ale także dokąd prowadzi innych sposób, w jaki mówię, oceniam i reaguję.
jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie
Jezus ostro reaguje na sytuację, w której ktoś potrafi stawiać wymagania, lecz nie pomaga ich unieść. To ważne szczególnie wtedy, gdy mam wobec innych jakąś odpowiedzialność - w rodzinie, pracy, wspólnocie czy Kościele. Łatwo powiedzieć komuś, co powinien zrobić, jak powinien się zachować i czego ma dopilnować. Trudniej zapytać: "W czym mogę ci pomóc?". Dzisiejsze pierwsze czytanie daje bardzo konkretny sprawdzian: owocem Ducha są między innymi cierpliwość, uprzejmość, dobroć, łagodność i opanowanie. Jeżeli moje wymagania nie rodzą tych owoców, powinienem przyjrzeć się sposobowi, w jaki je stawiam. Nie chodzi o rezygnację z wymagań, ale o to, żebym sam był gotów dotknąć ciężaru, który powierzam drugiemu.
- Czy jest dziś ktoś, wobec kogo jestem poprawny, ale niesprawiedliwy czy życzliwy?
- Jak reaguję, kiedy moje dobro, praca albo zaangażowanie pozostają niezauważone?
- Jaki obraz Boga mogą otrzymać inni, patrząc na mój sposób mówienia i traktowania ludzi?
Jezu, naucz mnie odróżniać to, co ważne, od tego, co najwżniejsze. Daj mi łaskę sprawiedliwości i miłości, które będą widoczne w moim postępowaniu. Uwolnij mnie od szukania uznania i od potrzeby udowadniania swojej wartości. Strzeż mnie, abym swoją religijnością nie oddalał innych od Ciebie. Naucz mnie wymagać najpierw od siebie, a kiedy ktoś niesie ciężar, daj mi cierpliwość i gotowość, by naprawdę mu pomóc. Amen.