Uczynki ciała i owoce Ducha
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia:
Jeśli pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu.
Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie, bałwochwalstwo, czary, nienawiść, spory, zawiść, gniewy, pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość, pijaństwo, hulanki i tym podobne. Co do nich zapowiadam wam, jak to już zapowiedziałem: ci, którzy się takich rzeczy dopuszczają, królestwa Bożego nie odziedziczą.
Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Przeciw takim cnotom nie ma Prawa. A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami. Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy.
Oto słowo Boże.
Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.
Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, †nie wchodzi na drogę grzeszników *i nie zasiada w gronie szyderców,lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *i rozmyśla nad nim dniem i nocą.
Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.
On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *które wydaje owoc w swoim czasie.Liście jego nie więdną, *a wszystko, co czyni, jest udane.
Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.
Co innego grzesznicy: *są jak plewa, którą wiatr rozmiata.Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *a droga występnych zaginie.
Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus piętnuje obłudę faryzeuszów
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział:
«Biada wam, faryzeuszom, bo dajecie dziesięcinę z mięty i ruty, i z wszelkiej jarzyny, a pomijacie sprawiedliwość i miłość Bożą. Tymczasem to należało czynić, i tamtego nie pomijać. Biada wam, faryzeuszom, bo lubicie pierwsze miejsce w synagogach i pozdrowienia na rynku. Biada wam, bo jesteście jak groby niewidoczne, po których ludzie bezwiednie przechodzą».
Wtedy odezwał się do Niego jeden z uczonych w Prawie: «Nauczycielu, słowami tymi także nam ubliżasz». On odparł: «I wam, uczonym w Prawie, biada! Bo nakładacie na ludzi ciężary nie do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ciężarów tych nie dotykacie».
Oto słowo Pańskie.
Jezus nie mówi dziś, że religijne zasady są nieważne. Pokazuje jednak, że można bardzo pilnować szczegółów i jednocześnie przeoczyć miłość. To niebezpieczeństwo pojawia się wtedy, gdy łatwiej mi sprawdzić, czy coś zostało wykonane, niż zobaczyć człowieka, który stoi obok. Jezus zwraca też uwagę na pragnienie pierwszego miejsca i uznania. Nawet dobre działanie może stopniowo stać się sposobem budowania własnej pozycji. Jeszcze ważniejsze jest porównanie do niewidocznych grobów: moja nieszczerość nie pozostaje wyłącznie moją prywatną sprawą, bo jakie świadectwo daję innym? Dlatego Jezus pyta nie tylko o moje słowa i praktyki, ale o owoce mojego życia. Pierwsze czytanie podpowiada bardzo prosty sprawdzian: miłość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, łagodność i opanowanie. Tam, gdzie tych owoców brakuje, warto wrócić do źródła i pozwolić Duchowi Świętemu uporządkować moje serce.