Myśli moje nie są myślami waszymi
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko! Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu.
Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje – nad waszymi drogami i myśli moje – nad myślami waszymi.
Oto słowo Boże.
Refren: Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają.
Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *i na wieki wysławiał Twoje imię.Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, *a wielkość Jego niezgłębiona.
Refren: Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają.
Pan jest łagodny i miłosierny, *nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.Pan jest dobry dla wszystkich, *a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.
Refren: Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *wszystkich wzywających Go szczerze.
Refren: Pan blisko wszystkich, którzy Go wzywają.
Dla mnie żyć – to Chrystus
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian
Bracia:
Chrystus będzie uwielbiony w moim ciele: czy to przez życie, czy przez śmierć. Dla mnie bowiem żyć – to Chrystus, a umrzeć – to zysk. Jeśli zaś żyć w ciele – to dla mnie owocna praca, cóż mam wybrać? Nie umiem powiedzieć.
Z dwóch stron doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze; pozostawać zaś w ciele – to bardziej konieczne ze względu na was. Tylko sprawujcie się w sposób godny Ewangelii Chrystusowej.
Oto słowo Boże.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Otwórz, Panie, nasze serca,
abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Przypowieść o robotnikach w winnicy
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:
«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.
Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.
Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”.
A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze.
Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
Oto słowo Pańskie.
Robotnicy zatrudnieni o świcie otrzymali dokładnie tyle, ile obiecał im gospodarz. Dopóki nie zobaczyli wynagrodzenia pozostałych, nie mieli powodu do niezadowolenia. Wszystko zmieniło się, gdy ludzie pracujący zaledwie godzinę dostali po denarze. Nagle umówiona zapłata przestała im wystarczać. Jezus pokazuje, jak łatwo porównywanie się z innymi odbiera radość z dobra, które sam otrzymałem. Zaczynam wtedy myśleć, że jeśli ktoś dostał więcej, niż się spodziewałem, to mnie spotkała krzywda. Tymczasem gospodarz nikogo nie oszukał. Jego hojność wobec ostatnich nie pomniejszyła wynagrodzenia pierwszych. Podobnie Bóg nie musi odbierać mi swojej miłości, aby okazać miłosierdzie drugiemu człowiekowi. Gdy ktoś wraca do Niego po wielu latach, nie tracę niczego z tego, co otrzymałem, żyjąc wcześniej blisko Niego. Mogę jednak stracić radość, jeśli uznam, że Boża dobroć powinna podlegać moim wyliczeniom. Dzisiejsza Ewangelia zaprasza mnie, abym zamiast porównywać swoją drogę z cudzą, uczył się wdzięczności za własną i potrafił ucieszyć się z dobra otrzymanego przez innych.