Wiara podtrzymuje wytrwałość
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia: Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedy to po oświeceniu wytrzymaliście wielkie zmaganie, to jest udręki, już to wystawieni publicznie na szyderstwa i prześladowania, już to stawszy się towarzyszami tych, którzy to przeżywali. Albowiem współcierpieliście z uwięzionymi, z radością przyjęliście rabunek waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majątek lepszy i trwały.
Nie wyzbywajcie się więc waszej ufności, która znajduje wielką odpłatę. Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście po wypełnieniu woli Bożej dostąpili spełnienia obietnicy «Jeszcze bowiem krótka, bardzo krótka chwila, i przyjdzie Ten, który ma nadejść, i nie spóźni się. A mój sprawiedliwy dzięki wierze żyć będzie, jeśli się cofnie, nie znajdzie dusza moja w nim upodobania».
My zaś nie należymy do odstępców, którzy idą na zatracenie, ale do wiernych, którzy zbawiają duszę.
Refren: Zbawienie prawych pochodzi od Pana.
Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre, *a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.Raduj się w Panu, *a On spełni pragnienia twego serca.
Refren: Zbawienie prawych pochodzi od Pana.
Powierz Panu swą drogę, *zaufaj Mu, a On sam będzie działał.On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, *a prawość twoja jak blask południa.
Refren: Zbawienie prawych pochodzi od Pana.
Pan umacnia kroki człowieka, *na drodze, która jest miła dla niego.A choćby upadł, nie będzie leżał, *bo jego rękę Pan podtrzyma.
Refren: Zbawienie prawych pochodzi od Pana.
Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, *On ich ucieczką w czasie utrapienia.Pan ich wspomaga i wyzwala, †wybawia od występnych i zachowuje, *On bowiem jest ich ucieczką.
Refren: Zbawienie prawych pochodzi od Pana.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Rozwój królestwa Bożego
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus mówił do tłumów: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».
Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».
W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.