Wtorek

IV tydzień Adwentu

Pierwsze czytanie

1 Sm 1, 24-28

Anna dziękuje za narodzenie się Samuela

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela.

Gdy Anna odstawiła Samuela od piersi, wzięła go z sobą w drogę, zabierając również trzyletniego cielca, jedną efę mąki i bukłak wina. Przyprowadziła go do domu Pana, do Szilo. Chłopiec był jeszcze mały.

Zabili cielca i poprowadzili chłopca przed Helego. Powiedziała ona wówczas: «Pozwól, panie mój! Na twoje życie! To ja jestem ową kobietą, która stała tu przed tobą i modliła się do Pana. O tego chłopca się modliłam, i spełnił Pan prośbę, którą do Niego zanosiłam. Oto ja oddaję go Panu. Po wszystkie dni, jak długo będzie żył, zostaje oddany Panu». I oddali tam pokłon Panu.

Psalm responsoryjny

1 Sm 2, 1-8

Refren: Całym swym sercem raduję się w Panu.

Moje serce raduje się w Panu, *dzięki Niemu moc moja wzrasta.Szeroko otwarłam usta przeciw moim wrogom, *bo cieszyć się mogę Twoją pomocą.

Refren: Całym swym sercem raduję się w Panu.

Łuk potężnych się łamie, *a mocą przepasują się słabi.Syci za chleb się najmują, głodni zaś odpoczywają, *niepłodna rodzi siedmioro, a matka wielu dzieci usycha.

Refren: Całym swym sercem raduję się w Panu.

Pan daje śmierć i życie, *wtrąca do Otchłani i z niej wyprowadza.Pan czyni ubogim lub bogatym, *poniża i wywyższa.

Refren: Całym swym sercem raduję się w Panu.

Biedaka z prochu podnosi, *z błota dźwiga nędzarza,by go wśród książąt posadzić *i dać mu tron chwały.

Refren: Całym swym sercem raduję się w Panu.

Aklamacja

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Królu narodów, Kamieniu węgielny Kościoła,
przyjdź i zbaw człowieka, którego z mułu utworzyłeś.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ewangelia

Łk 1, 46-56

Maryja dziękuje za wcielenie Syna Bożego

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza.

W owym czasie Maryja rzekła:

«Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, a Jego imię jest święte.

Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych.

Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki».

Maryja pozostała u Elżbiety około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.