Bóg zlituje się nad swoim ludem
Czytanie z Księgi proroka Izajasza.
Tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.
Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo.
On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana.
Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jak światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Albo: Alleluja.
Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *słodko jest Go wysławiać.Pan buduje Jeruzalem, *gromadzi rozproszonych z Izraela.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
On leczy złamanych na duchu *i przewiązuje ich rany.On liczy wszystkie gwiazdy *i każdej imię nadaje.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Nasz Pan jest wielki i potężny, *a Jego mądrość niewypowiedziana.Pan dźwiga pokornych, *karki grzeszników zgina do ziemi.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Pan naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą,
Pan naszym królem, On nas zbawi.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus lituje się nad znękanymi
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza.
Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.
A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza.
Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».