Poniedziałek

XXXIV tydzień zwykły

Pierwsze czytanie

Ap 14, 1-3. 4b-5

Pieśń odkupionych przez Baranka

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem: A oto Baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach. I usłyszałem głos z nieba, jakby głos mnogich wód i jakby głos wielkiego gromu. A głos, który usłyszałem, brzmiał tak, jak gdyby harfiarze uderzali w swe harfy.

I śpiewają jakby pieśń nową przed tronem i przed czterema Istotami żyjącymi, i przed Starcami: a nikt tej pieśni nie mógł się nauczyć prócz stu czterdziestu czterech tysięcy – wykupionych z ziemi.

Ci Barankowi towarzyszą, dokądkolwiek idzie; ci spośród ludzi zostali wykupieni na pierwociny dla Boga i dla Baranka, a w ustach ich kłamstwa nie znaleziono: są bez zarzutu.

Psalm responsoryjny

Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6

Refren: Oto lud wierny, szukający Boga.

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *świat cały i jego mieszkańcy.Albowiem On go na morzach osadził *i utwierdził ponad rzekami.

Refren: Oto lud wierny, szukający Boga.

Kto wstąpi na górę Pana, *kto stanie w Jego świętym miejscu?Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *którego dusza nie lgnęła do marności.

Refren: Oto lud wierny, szukający Boga.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Refren: Oto lud wierny, szukający Boga.

Aklamacja

Por. Mt 24, 42a. 44

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Czuwajcie i bądźcie gotowi,
bo o godzinie, której się nie domyślacie,

Syn Człowieczy przyjdzie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ewangelia

Łk 21, 1-4

Wdowi grosz

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus podniósł oczy, zobaczył, jak bogaci wrzucali swe ofiary do skarbony. Zobaczył też, jak pewna uboga wdowa wrzuciła tam dwa pieniążki, i rzekł: «Prawdziwie, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła więcej niż wszyscy inni. Wszyscy bowiem wrzucali na ofiarę Bogu z tego, co im zbywało; ta zaś z niedostatku swego wrzuciła wszystko, co miała na utrzymanie».