Najświętszej Maryi Panny Bolesnej

Wspomnienie obowiązkowe

Pierwsze czytanie

Hbr 5, 7-9

Chrystus stał się sprawcą zbawienia wiecznego

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Chrystus z głośnym wołaniem i płaczem, za swych dni doczesnych, zanosił gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.

I chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają.

Oto słowo Boże.

Psalm responsoryjny

Ps 31 (30), 2-3b. 3c-4. 5-6. 15-16. 20

Refren: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu.

Panie, do Ciebie się uciekam, †niech nigdy nie doznam zawodu, *wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej!Nakłoń ku mnie Twego ucha, *pośpiesz, aby mnie ocalić!

Refren: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu.

Bądź dla mnie skałą schronienia, *warownią, która ocala.Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, *kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.

Refren: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu.

Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie, *bo Ty jesteś moją ucieczką.W ręce Twoje powierzam ducha mego, *Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.

Refren: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu.

Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, *i mówię: «Ty jesteś moim Bogiem».W Twoim ręku są moje losy, *wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.

Refren: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu.

Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie, *którą zachowałeś dla bogobojnych.Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie *na oczach ludzi.

Refren: Wybaw mnie, Panie, w swoim miłosierdziu.

SEKWENCJA

Jeśli okoliczności za tym przemawiają, można odmawiać sekwencję:

Bolejąca Matka stała

U stóp krzyża, we łzach cała,

Kiedy na nim zawisł Syn.

A w Jej pełnej jęku duszy,

Od męczarni i katuszy,

Tkwił miecz ostry naszych win.

Jakże smutna i strapiona

Była ta błogosławiona,

Z której się narodził Bóg.

Jak cierpiała i bolała,

Jakże drżała, gdy widziała

Dziecię swe wśród śmierci trwóg.

Któryż człowiek nie zapłacze,

Widząc męki i rozpacze

Matki Bożej w żalu tym?

Któż od smutku się powstrzyma,

Mając Matkę przed oczyma,

Która cierpi z Synem swym?

Widzi, jak za ludzkie winy

Znosi męki Syn jedyny,

Jezus – jak Go smaga bat.

Widzi, jak samotnie kona

Owoc Jej czystego łona,

Dając życie za ten świat.

Matko, coś miłości zdrojem,

Przejmij mnie cierpieniem swoim,

Abym boleć z Tobą mógł.

Niechaj serce moje pała,

By radością mą się stała

Miłość, którą – Chrystus Bóg.

* Następującą część sekwencji można według uznania opuścić.Matko święta, srogie rany,Które zniósł Ukrzyżowany,Wyryj mocno w duszy mej.Męką Syna rodzonego,Co dla dobra cierpiał mego,Ze mną się podzielić chciej.Pragnę płakać w Twym pobliżu,Cierpiąc z Tym, co zmarł na krzyżu,Po mojego życia kres.Chcę pod krzyżem stać przy Tobie,Z Tobą łączyć się w żałobieI wylewać zdroje łez.Panno czysta nad pannami,Niechaj dobroć Twoja da miPłakać z żalu z Tobą współ,Bym z Chrystusem konał razem,Męki Jego był obrazem,Rany Jego w sobie czuł.Niech mnie do krwi rani zgraja,Niech mnie męki krzyż upajaI Twojego Syna krew.W ogniu, Panno, niech nie płonę,Więc mnie w swoją weź obronę,Gdy nadejdzie sądu gniew.Gdy kres dni przede mną stanie,Przez Twą Matkę dojść mi, Panie,Do zwycięstwa palmy daj.Kiedy umrze moje ciało,Niechaj duszę mą z swą chwałąCzeka Twój wieczysty raj.Amen. Alleluja.

Aklamacja

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Szczęśliwa jest Panna Maryja,
która bez śmierci wysłużyła palmę męczeństwa pod krzyżem Chrystusa.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ewangelia

J 19, 25-27

Jak cierpiała i bolała, Jakże drżała, gdy widziała Dziecię swe wśród śmierci trwóg

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Oto słowo Pańskie.

Albo:

Ewangelia

Łk 2, 33-35

Twoją duszę miecz przeniknie

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Po przedstawieniu Jezusa w świątyni Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą – a Twoją duszę miecz przeniknie – aby na jaw wyszły zamysły serc wielu».

Oto słowo Pańskie.