Zapowiedź kary Bożej za ucisk ludu
Czytanie z Księgi proroka Micheasza
Biada tym, którzy planują nieprawość i obmyślają zło na swych łożach! Gdy świta poranek, wykonują je, bo jest ono w ich rękach. Gdy pożądają pól, zagarniają je, gdy domów – to je zabierają; biorą w niewolę gospodarza wraz z jego domem, człowieka z jego dziedzictwem.
Przeto tak mówi Pan: «Oto Ja obmyślam dla tego plemienia niedolę, od której nie uchylicie karków i nie będziecie dumnie kroczyć, bo będzie to czas niedoli. W owym dniu wygłoszą przeciw wam satyrę, podniosą wielki lament, mówiąc: „Jesteśmy ograbieni do szczętu!” Odmierzono sznurem dział mojego ludu, i nikt mu go nie zwrócił; pola nasze przydzielono grabieżcy.
Przeto nie będzie u was nikogo, kto by odmierzał sznurem dział w zgromadzeniu Pańskim».
Oto słowo Boże.
Refren: Nie zapominaj o ubogich, Panie.
Dlaczego z dala stoisz, o Panie, *ukrywasz się w czasach ucisku,gdy występny się pyszni, biedny jest w udręce *i ulega podstępom, które tamten uknuł?
Refren: Nie zapominaj o ubogich, Panie.
Bo chełpi się grzesznik swą pożądliwością, *bluźni drapieżca i pogardza Panem.Pyszniąc się, mówi występny: †«Nie pomści, nie ma Boga». *Oto całe jego myślenie.
Refren: Nie zapominaj o ubogich, Panie.
Jego usta pełne przekleństwa, zdrady i podstępu, *a pod jego językiem złość i krzywda.Czai się w zasadzkach przy drogach †i zabija niewinnego z ukrycia, *oczy jego wypatrują biedaka.
Refren: Nie zapominaj o ubogich, Panie.
A Ty to widzisz: i trud, i cierpienie, *patrzysz, by wziąć je w swe ręce.Tobie poleca się biedny, *Ty jesteś opiekunem sieroty.
Refren: Nie zapominaj o ubogich, Panie.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
W Chrystusie Bóg pojednał świat z sobą,
nam zaś przekazał słowo jednania.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Jezus cichy i pokornego serca
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Faryzeusze wyszli i odbyli naradę przeciw Jezusowi, w jaki sposób Go zgładzić.
Gdy się Jezus dowiedział o tym, oddalił się stamtąd. A wielu poszło za Nim i uzdrowił ich wszystkich. Lecz zabronił im surowo, żeby Go nie ujawniali. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
«Oto mój Sługa, którego wybrałem;
Umiłowany mój, w którym moje serce ma upodobanie.
Położę ducha mojego na Nim, a On zapowie Prawo narodom.
Nie będzie się spierał ani krzyczał i nikt nie usłyszy na ulicach Jego głosu.
Trzciny zgniecionej nie złamie ani knota tlejącego nie dogasi, aż zwycięsko sąd przeprowadzi.
W Jego imieniu narody nadzieję pokładać będą».
Oto słowo Pańskie.