Bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, dziewicy

Wspomnienie obowiązkowe

Pierwsze czytanie

Oz 2, 16. 17b-18. 21-22

Naród wybrany jest oblubienicą Boga

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Zwabię oblubienicę i wyprowadzę ją na pustynię, i przemówię do jej serca. I tam odpowie Mi jak w dniu, w którym wychodziła z ziemi egipskiej.

I stanie się w owym dniu – mówi Pan – że nazwie Mnie: Mąż mój, a już nie powie: Mój Baal.

I poślubię cię sobie na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana».

Oto słowo Boże.

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *i na wieki wysławiał Twoje imię.Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały, *a wielkość Jego niezgłębiona.

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła *i zwiastuje Twe potężne czyny.Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu *i rozpowiadają Twoje cuda.

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Mówią o potędze Twoich dzieł straszliwych *i głoszą wielkość Twoją.Przekazują pamięć o wielkiej Twej dobroci *i cieszą się Twą sprawiedliwością.

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Pan jest łagodny i miłosierny, *nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.Pan jest dobry dla wszystkich, *a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Refren: Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia.

Aklamacja

Por. 2 Tm 1, 10b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,
a na życie rzucił światło przez Ewangelię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ewangelia

Mt 9, 18-26

Uzdrowienie kobiety i wskrzeszenie córki Jaira

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus mówił do uczniów, oto przyszedł do Niego pewien zwierzchnik synagogi i oddając Mu pokłon, prosił: «Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i połóż na nią rękę, a żyć będzie». Jezus wstał i wraz z uczniami poszedł za nim.

Wtem jakaś kobieta, która dwanaście lat cierpiała na krwotok, podeszła z tyłu i dotknęła się frędzli Jego płaszcza. Mówiła bowiem sobie: «Żebym choć dotknęła Jego płaszcza, a będę zdrowa».

Jezus obrócił się i widząc ją, rzekł: «Ufaj, córko! Twoja wiara cię ocaliła». I od tej chwili kobieta była zdrowa.

Gdy Jezus przyszedł do domu zwierzchnika i zobaczył fletnistów oraz tłum zgiełkliwy, rzekł: «Odsuńcie się, bo dziewczynka nie umarła, tylko śpi». A oni wyśmiewali Go. Skoro jednak usunięto tłum, wszedł i ujął ją za rękę, a dziewczynka wstała. Wieść o tym rozeszła się po całej tamtejszej okolicy.

Oto słowo Pańskie.